مدتی است که مبارزات رو در روی طبقۀ کارگر فرانسه برای مقابله با دست اندازی‌های دولت این کشور به‌ حقوق کارگران، اوجی تازه یافته است. تظاهرات متناوب با شرکت صدها هزار نفر در سراسر کشور همراه با اعتصاب‌هائی که فعالیت بخش‌هائی از مؤسسات اقتصادی کشور را فلج می‌کنند، هر روز در حال گسترش است. دعوا بر سر چیست؟ چرا کارگران که در اعتصاب بخشی از در آمد مورد نیاز زندگی خود را از دست می‌دهند، این چنین مقاومت می‌کنند و حاضر نیستند به سر کار خود بازگردند؟

مگر این اعتصاب غذا در اعتراض به امنیتی کردن فعالیتهای صنفی و تجمعات و اعتصابات کارگران و معلمان ، دستمزدهای زیر خط فقر ، ممنوعیت برگزاری مستقلانه و آزادانه روز جهانی کارگر و روز جهانی معلم، عدم شفافیت و عمل موثر سازمان جهانی کار ILO در قبال نقض حقوق بنیادین کارگران و معلمان ایران و با خواست خارج کردن اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی کشور» و دیگر اتهامات امنیتی از پرونده های مفتوح کارگران و معلمان معترض و برداشتن اینگونه اتهامات جعلی و ساختگی از پرونده های خود و دیگر فعالین کارگری و معلمان زندانی ,صورت نگرفت؟ خب اکنون که بیش از هفتاد روز از اول ماه می می گذرد دستاورد آن چه بوده است؟ اگر قرار باشد از نقطۀ عطفی در جنبش کارگری ایران صحبت شود، کدام نتایج حاصله از این اعتصاب غذا کوچکترین بهبودی به نفع طبقۀ کارگر ایران به دنبال داشته است؟ حتی بزرگترین مبارزات دست جمعی کارگران هم اگر قرار باشد هیچ دستاوردی نداشته باشد نمی تواند به عنوان فصل نوینی در جنبش کارگری معرفی شود تا چه رسد به یک اعتصاب غذای فردی.

جعفر عظیم‌زاده

ادای احترام می‌کنم به جنبش بین‌المللی طبقه‌ی کارگر، به سازمان‌ها واتحادیه‌های کارگری محلی و بین المللی در اروپا و کانادا و استرالیا و همه‌ی نقاط دنیا
ادای احترام می‌کنم به معلمان سراسر کشور، به کانون‌های صنفی معلمان و به فعالین و چهره‌های جسور این جنبش بزرگ
ادای احترام می‌کنم به فعالین مدنی و اجتماعی، به فعالین حقوق بشر و آزادی‌خواه، به زندانیان سیاسی در رجایی‌شهر و اوین و به جنبش دانشجویی که همواره جنبش کارگری و جنبش معلمان را علیرغم هزینه‌های فراوان همراهی کرده‌اند
ادای احترام می‌کنم به تشکل‌ها و نهادهای مستقل کارگری و محافل و جمع‌های کارگری در کارخانه‌ها و یاران عزیزم در اتحادیه‌ی آزاد کارگران ایران که دست در دست هم، دوشادوش کانون صنفی معلمان، خواست پایان دادن به امنیتی کردن اعتراضات صنفی کارگران و معلمان و برداشته شدن اتهامات امنیتی از پرونده‌های فعالان صنفی و مدنی را تبدیل به یک جنبش عظیم کردند.
 

ما تا تحقق کامل خواسته­مان » برداشتن اتهام امنیتی از کلیه فعالیت­های صنفی» و تا تحقق آزادی و برابری برای تمامی بی­صدایان عالم از پای نخواهیم نشست.

پیش درآمد

- با پیروزی انقلاب اکتبر 1917 عمر انترناسیونال دوم به پایان خود رسید و به همت بلشویک ها و دیگر کمونیست ها، انترناسیونال سوم در 1919 تاسیس یافت. انترناسیونال سوم علیرغم محدودیت های تاریخی و کمبودهای تئوریکی ، دستاوردهای قابل توجهی در تاریخ جنبش کمونیستی را در دوره 1919 تا 1942 ، به بار آورد که امروز به عنوان آموزه های تاریخی شایان تحلیل و یادگیری هستند.

بازهم دادگاه های حکومتی حکم زندان و شلاق برای کارگران صادر کردند! این بار کارگران معدن بافق به حکم دادگاه اسلامی، به تحمل ضربه های شلاق و زندان محکوم شدند. کارگران معدن بافق در سال گذشته نزدیک به ٥۰ روز دست از کار کشیدند و برای احقاق مطالبات خود و مخالفت با خصوصی سازی معدن، اعتصاب کردند. مبارزۀ متحد این کارگران در مقابل تصمیم ضد کارگری کارفرما، باعث افزایش ابعاد فشار و سرکوب علیه کارگران گردید. سلاح کارگران اتحاد و حمایت خانواده های آنان بود، اما سلاح کارفرما، پلیس و دیگر نیروهای انتظامی و امنیتی، دادگاه و حمایت دستگاه قضایی حاکم که حکم زندان و شلاق و جریمۀ نقدی برای کارگران صادر می کند. آری سرمایه داران و نهادهای سرکوبگر حامی شان – که نیروهای انتظامی و امنیتی و دستگاه قضائی در رإس آنها قرار دارند -  با وارد کردن انواع اتهام ها به کارگران، به زندانی کردن، شلاق زدن و جریمۀ نقدی کارگران روی می آورند. آنها شیوه های قرون وسطائی و حتی برده دارانۀ تازیانه زدن به کارگران را (تازیانه زدن شکنجه ای بود که بر برده ها اعمال می شد) در دستور روز قرار داده اند تا استثمار و بی حقوقی کامل کارگران را تداوم بخشند.

«ديكتاتورى پرولتاريا » نزد ماركس‏ و انگلس

براى اولين بار در يك سلسله از مقالات ماركس‏ و در نشريه­ای تحت سردبیری او مطرح شده ‏ كه در لندن  انتشار مي­يافت. بعدها این مقالات به کتاب مبارزه طبقاتى در فرانسه 1850-1848 مشهور گشت. اولين مقاله که در ژانويه 1850 به رشته تحرير در آمده بود در  اوائل مارس‏ منتشر شد. اين اصطلاح و معادل آن نه يك بار بلكه سه بار در هر يك از سه فصل تشكيل­دهنده سلسله مقالات، ظاهر شده­اند.

 اين اثر، تلاشی بود که‏ ماركس‏ براى جمع­بندى مفهوم سياسى انقلاب اروپائى 49-1848 به کار بست.ماركس‏ به مثابه ويراستار نشريه اصلى چپ انقلابى نقش‏ فعالى در انقلاب آلمان ایفا کرد و در همان حال از نزديك تحولات طوفانى فرانسه و به ويژه  وين را  تعقيب مي­كرد. انقلاب اكنون به پايان رسيده بود و ماركس‏ به درس­هاى آن مى­انديشيد.

اولین مسئله­ای که باید طرح کرد این است که هنگامي­كه اين اصطلاح  براى اولين بار در بهار 1850 ظاهر شد معناى آن براى ماركس‏ و خوانندگان هم دوره­اش‏ چه بود؟

اجرای  احکام شلاق و زندان و جریمه برای کارگران حق خواه و معترض معدن آق دره در حالی به اجرا در می آید که این زحمت کشان از اعماق تونل های تنگ و تاریک زمین برای معاش خود تلاش میکنند  و با توجه به کارسخت و مشقت آوری که در مقابل مزد ناجیزی انجام می دهند باز هم کارفرما در مقابل اعتراض کارگران نسبت به حق و حقوقشان، دست به اخراج فله ای این کارگران زده و در سال گذشته بیش از ۳۵۰تن ازاین کارگران را به بهانه تعدیل نیرو از کارشان بیکار شده اند،

پیش درآمد

- در تاریخ مدرن جهان بویژه در 230 سال گذشته انقلابات و دگردیسی های متعددی در اکناف جهان بوقوع پیوسته اند که هر یکی بنوعی در زندگی جوامع بشری تاثیرگذار بوده اند. ولی از بین این انقلابات به قول اکثریت عظیمی از مورخین ، سه انقلاب ( انقلاب کبیر فرانسه در 1789، انقلاب اکتبر 1917 در روسیه و ا نقلاب چین در 1949 ) بیشتر از دیگر انقلابات و دگردیسی ها در زندگی بشر تاثیر گذار و دارای ارزش های جهانشمول بوده اند . از میان این سه انقلاب بزرگ ، دو انقلاب اکتبر روسیه و انقلاب چین  در قرن بیستم در کشورهای دربند پیرامونی جنوب و در بحبوحه فراز امپریالیسم درعصر و مرحله سرمایه داری انحصاری ، به وقوع پیوسته اند. در این نوشتار کوتاه به بررسی چندین آموزه تاریخی پیرامون این دو انقلاب ، می پردازیم.

خجسته باد جشن اول ماه مه« روز جنبش جهانی کارگران»

 

شرایط زندگی کارگران ایالات متحده امریکا در اواخر قرن نوزدهم بسیار اسفناک بود. دستمزد آنان ناچیز و ساعات کارشان از 12 ساعت هم بیشتر بود. جنبش کارگران در آن سالها برای دستیابی به حقوق حداقلی اوج می گرفت. در کارخانه صنایع کشاورزی شیکاگو در سال 1886 تظاهرات وسیعی برپاشد. مطالبه کارگران، پائین آوردن ساعات کار روزانه از 12 ساعت به هشت ساعت و برخی امتیازات رفاهی دیگر بود. این تظاهرات به خون کشیده شد؛ در ضمن اینکه کارگران نیز به ابزار قهر توسل یافتند.از دو طرف تعدادی کشته شدند. کارفرمایان به وحشت افتادند و عقب نشتند. کارگران با بکار بردن قهر به پیروزهایی دست یافتند که تاکنون سابقه نداشت.

جنبش کارگران شیکاگو نه تنها برای کارگران امریکا، که برای کارگران سایر کشور های صنعتی امیدوار کننده بود. شعار« کارگران متحد شوید » در سراسر جهان عمومیت یافت. افق پیروزی از دور نمایان شد.

کنگره افتتاحیه انتر ناسیونال دوم که در سال 1889 برقرار گشت، تحیلی از پیکار کارگران به عمل آورد و روز اول  ماه مه را به عنوان « روز جنبش کارگران » اعلام کرد. برای نخستین بار اول ماه مه 1890 در سراسر کشورهای صنعتی « روز اعتراض و بزرگداشت » برپا شد که با تظاهرات و اعتصابات وسیع همراه بود. از آن پس تا به امروز تظاهرات ها و گردهمايی های اول ماه مه به عنوان روز جنبش، روز همبستگی کارگران و زحمتکشان شناخته و برگزار می شود. این دوام تاریخی طولانی مدیون جنبش بین المللی کمونیست ها ست که پیوسته آن را گرامی داشته و به رغم فشار، اختناق  دشمنان طبقاتی، پرچم اول ماه مه را تا کنون برافراشته نگاه داشته اند.

مرکز دروپال ایران